Z dnia na dzień następuje coraz większy ruch na transferowym rynku. Polska liga straciła kilka gwiazd, ale i wzmocniła się zagranicznymi piłkarzami, którzy mają już uznaną markę, grają w różnych reprezentacjach, bądź są określani mianem wielkich talentów.

Sprowadzanie zagranicznych piłkarzy jest spowdowane tym, że w polskiej lidze coraz trudniej znaleźć zawodników, którzy rokują większe nadzieje na przyszłość i są – nie owijając w bawełnę – w miarę tani. Doskonałym przykładem są działania włodarzy poznańskiego Lecha. Z „Kolejorza” odszedł król strzelców Ekstraklasy – Robert Lewandowski. Lechici zapowiadali, że zastąpią go równie utalentowanym napastnikiem. Skończyło się na tym, że w Poznaniu zakotwiczył Artur Wichniarek, którego kandydatura do napadu Lecha była początkowo... odrzucana z powodu wieku byłego napastnika Herthy i Arminii Bielefeld. Ale jak się nie ma, co się lubi, to się lubi... Ponadto ofensywa klubu z Bułgarskiej została wzmocniona Joelem Tshibambą, czyli jednym z największych objawień poprzedniej rundy. Zawodnik, którego pozaboiskowe ekscesy są w Holandii dobrze znane, występował ostatnio w gdyńskiej Arce, dla której zdobył pięć goli. Lechici myśleli o sprowadzeniu Artura Sobiecha z Ruchu Chorzów, ale w końcu pogodzili się z niemożnością zrealizowania tych planów, zważywszy na to, iż reprezentant Polski wystąpił w barwach „Niebieskich” w rozgrywkach Europa League i w razie transferu do „Kolejorza” nie mógłby zagrać w eliminacjach do Ligi Mistrzów.

Do polskiej ligi powrócił również Maciej Żurawski. Doświadczony napastnik ma być zbawieniem dla ataku wicemistrza Polski, gdyż Paweł Brożek zatracił skuteczność po kontuzji, natomiast Patryk Małecki i Rafał Boguski nie spełniają oczekiwań trenera Henryka Kasperczaka. Aczkolwiek powrót „Żurawia” jest wielką niewiadomą. Niby w sparingu przeciwko Kolejarzowi Stróże strzelił dwa gole, ale w spotkaniu Europa League nie przypominał tego dawnego Żurawskiego, który z łatwością stwarzał sobie i kolegom sytuacje. Warto dodać, że krakowska Wisła doznała ogromnego osłabienia w formacji defensywnej, gdyż szeregi „Białej Gwiazdy” opuściło dwóch świetnych obrońców, tj. Marcelo (do PSV Eindhoven) i Arkadiusz Głowacki (do tureckiego Trabzonsporu). - Niewielu jest tak wszechstronnych piłkarzy ofensywnych w polskiej ekstraklasie. Ma świetny drybling w pełnym biegu, potrafił wiązać nogi obrońcom uznanych klubów jak choćby Ajax, Feyenoord czy AZ Alkmaar – powiedział „Gazecie Wyborczej” Arkadiusz Radomski o nowym piłkarzu Cracovii. Do drużyny trenera Ulatowskiego trafił podstawowy zawodnik NEC Nijmegen, Saidi Ntibazonkiza. Ten lewoskrzydłowy, który bardzo dobrze radzi sobie w ataku, kosztował Cracovię blisko milion euro i może być największym objawieniem najbliższego sezonu w polskiej lidze. Ponadto „Pasy” wzmocnił – wyżej wymieniony – doświadczony Radomski, który powinien zapewnić spokój w defensywie krakowskiego klubu.

Z kolei warszawska Legia skupiła się na sprowadzaniu przede wszystkim zagranicznych piłkarzy. Marijan Antolović, Bruno Mezenga, Alejandro Ariel Cabral, Srda Kneżević, Manu i Ivica Vrdoljak to zawodnicy mający stanowić o sile klubu z Powiśla. Na papierze wygląda to imponująco, ale liga może zweryfikować ich umiejętności. Wydaje się, że największe szanse określenie transferu mianem udanego posiada Antolović. Chorwacki bramkarz uchodzi za utalentowanego, a ponadto chciał go mieć w drużynie Krzysztof Dowhań, czyli trener goalkeeperów Legii. Trzeba pamiętać, że spod ręki tego pana wyszło wielu świetnych bramkarzy, więc z pewnością potrafi dostrzec dobrego zawodnika. Natomiast dużą niewiadomą są piłkarze z Ameryki Południowej. Mezenga z Flamengo jest podatny na kontuzje, Cabral z Velez Sarsfield jest typowym „zapchajdziurą” (czyli gdzie brakuje piłkarza, tam go się posyła), a Manu nie imponuje warunkami fizycznymi, więc będzie miał ogromne problemy z poradzeniem sobie w polskiej lidze, w której liczy się przede wszystkim gra siłowa. Kneżević w Partizanie Belgrad określany był mianem solidnego zawodnika, z kolei z transferu Vrdoljaka do Legii kibice Dinama Zagrzeb byli bardzo... zadowoleni.

Ponadto z polskiej ligi – obok Muchy, Lewandowskiego, Marcelo i Głowackiego – odeszły jeszcze dwie wielkie gwiazdy! Kamil Glik do Palermo i Ilijan Micanski do FC Kaiserslautern. Były klub wicekróla strzelców ekstraklasy ma problem ze znalezieniem godnego następcy dla Micanskiego. Zagłębie zakontraktowało Kamila Wilczka, byłego kolegę Glika z Piasta Gliwice, ale wydaje się, że to nie ten kaliber napastnika, co Bułgar. Godny odnotowania jest również transfer Andrzeja Niedzielana do Korony Kielce. „Scyzory” mogą pochwalić się ogromną siłą ataku, ponieważ – oprócz Niedzielana – posiadają także w składzie Macieja Korzyma, Macieja Tataja i Krzysztofa Gajtkowskiego. Z kolei warszawska Polonia, wbrew panującym trendom, postanowiła sprowadzać piłkarzy tylko z polskiej ligi - ciekawostką jest to, że polskie kluby zakontraktowały już ponad trzydziestu zawodników z zagranicznych zespołów. Jak na razie „Czarne Koszule” wzmocniły się przede wszystkim w defensywie, zatrudniając m.in. Kubę Tosika, Patryka Rachwała i Dariusza Pietrasiaka. Jedynym ofensywnym zawodnikiem, sprowadzonym podczas bieżącego okienka transferowego, jest Bruno z Jagiellonii Białystok, który może okazać się znaczącym wzmocnieniem zespołu, gdyż jego znakiem firmowym są bardzo dokładne podania otwierające napastnikom drogę do bramki. Aczkolwiek bolączką polonistów jest niedostatek właśnie w linii napadu. Z jednej strony podpisano kontrakt z Dawidem Nowakiem z GKS-u Bełchatów, ale z drugiej nie wiadomo jeszcze czy piłkarz reprezentacji Polski wzmocni „Dumę Stolicy” już od najbliższej rundy. Fakt faktem, że do końca okienka transferowego pozostało sporo czasu, tak samo jak do rozpoczęcia ligi, więc w kadrach każdego zespołu, w tym Polonii, może zmienić się jeszcze wiele.

A Wy jak oceniacie transfery Polonii? Nowi zawodnicy mogą stać się ważnym elementem drużyny? Który model transferów jest lepszy – sprowadzanie zawodników z polskiej ligi czy z zagranicznych klubów? Który ligowy transfer może okazać się przysłowiowym strzałem w dziesiątkę?